هر جا عشق خیمه زد جای عقل نیست!

اي كه از كلك هنر ، نقش دل انگـيز خدايي     حيف باشد مه من كين همه از مهر جدايي

گــفته بـودي جـگرم خون نكني باز كــجايي     من ندانستم از اول كه تو بي مهر و وفـايي

                             عهد و نابستن از آن به كــه ببندي و نپايي

مدعي طــعنه زند در غــم عـشق تو زيادم      وين نداند كـه من از بهر غم عشق تو زادم

نغــمه ي بلـبل شــيراز نرفته اسـت ز يادم      دوستان عيب كنندم كه چرا دل به تو دادم

                             بايد اول به تو گفتن كه چـنين خوب چرايي