به باغ هم‌سفران
                                   صدا کن مرا
                                                 صدای تو خوب است.
صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است
                                                       که در انتهای صمیمیت حزن می‌روید.
کسی نیست، بیا زندگی را بدزدیم، آن وقت
                                                 میان دو دیدار قسمت کنیم.
بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم.