هر جا عشق خیمه زد جای عقل نیست!

 از ماورای یک احساس قشنگ تپش های قلب تو را می شنوم

چه زیباست از پشت این نقاب هزار رنگ حس دلتنگی تو را بوئیدن

 تو را می بینم و می جویم که همچون یک باران بهاری

 بر دل پائیزی من می باری و سیراب

 میکنی درختان دلم راکه بارور می شوند و شکوفه می دهنددر بهار دل

 
چه معصومانه است عشقی که تو دیده ای را فهمیدن

 
به ذهنم هم نمی امد که روزی می شوی هم حس تنهایی های من

 
من و تو از تراوش یک چشمه ایم.... چشمه ای پر از قطرات ناب تنهایی

 همان حس مشترک...