عیب رندان مکن ای عابد پاک سرشت

                              که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

                             هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

ناامیدم نکن از سابقه لطف ازل  

                            تو چه دانی که پس پرده که خوب است و که زشت