امشــــب دوبــــاره زد بـــــه ســـرم خــــــودکشـــی کنــــم

مـــــــــن  بـــــــــا تمـــام مـــــردم ایــن شهـــــر دشمنـــــم


هــر لحظـــه هـــم بــــزرگ کــه نـــه... پیـــر مـــــی شـــــوم

حــــس مــــی کـــــنم بــــرای خــــــودم گــــور مـــی کنــــم


ایـــــن روزهـــا بـــــرای خــــودم نقشــــه مـــــــی کشــــم؛

وقتـــــــش شــــده طنــــــاب بپیچــــــم بـــــه گـــــردنــــــم


مـــــــن روی چــــــار پــــایــــه کـــه هستـــم  طنـــــاب را...

و چـــــار پــــایــــه را کــه بــه یــــک گـــوشـــه مـــی زنــــم؛


دیگــــر نفــــس کشیــــدن من سخــــت مـــــی شـــــود...

دارد کــــه تـــــار مــــی شـــــود ایـــــن چشـــــم روشنــــم


حــــالا نفـــس نمـــــی کشـــم انگـــــار مـــــــرده ام (!!!)

نعشـــــی کــــه روی دار... بلــــه قـــــــاتلـــــش منــــــــم